Kookles

Kookles - Sanzine - voetbalmoeder in high heels

09 Dec Kookles

In 5VWO moest ik toch eigenlijk wel gaan bepalen wat ik na mijn eindexamen zou gaan doen. Ik vond het lastig. Ik heb zelfs nog even nagedacht om het leger in te gaan. Ja echt! Ik heb folders aangevraagd voor een kort dienstverband. Of zoiets. Lang geleden, dus weet het niet meer precies. Maar goed, ik ben uiteindelijk naar de open dag van de Haagse HTS gegaan. De richting chemische technologie, want scheikunde vond ik leuk. Toen ik twee jaar geleden ging verhuizen en mijn middelbare school diploma weer terugvond, zag ik dat ik een vijf (!) voor scheikunde had. Hmm… dat heb ik blijkbaar geblockt, want ik wist het echt niet meer.

In eerste instantie ging ik dus voor chemische technologie, maar op hetzelfde moment was er een open dag voor voedingstechnologie. Ook daar ben ik gaan kijken. En eigenlijk beviel me dat erg goed. Het was een net startende opleiding met een combinatie van chemische technologie vakken en vakken van voeding en diëtetiek. Na mijn VWO-examen belandde ik dus in het Haagse ‘studentenleven’. Als VT-studenten hadden we vakken aan de ene kant van Den Haag, waar de HTS gevestigd was. Maar ook aan de andere kant, waar het gebouw van Voeding & Diëtetiek stond. Op beide locaties viel onze klas nogal op. Op de HTS, omdat we met zoveel meiden waren. En op de andere locatie, omdat we niet de standaard diëtisten-uitstraling hadden…

De diversiteit in vakken was (vooral achteraf) hilarisch. Zo stonden we de ene dag met labjas aan en veiligheidsbril op in een nagebouwd proceslaboratorium en de andere dag stonden we aardappels te schillen en maakten we een planning om alle componenten van een maaltijd gelijktijdig op tafel te krijgen, warm. Die kooklessen die vergeet ik mijn leven niet meer. Vooral de gasovens die met lucifer aangestoken moesten worden. Eén van mijn klasgenoten had nogal een bos kroeshaar… Ja, snap je ‘m…?

De opleiding heeft welgeteld drie lichtingen afgestudeerden voortgebracht. Na ons afstuderen volgde er nog één jaar en daarna hield het op. Maar ik heb nooit spijt gehad dat ik voor deze opleiding gekozen heb. Heb ik er echt een leuke tijd gehad en ook veel geleerd. En dan bedoel ik niet de vaktechnische kennis, maar het op een bepaalde manier denken en nadenken. Mijn carrière heb ik er natuurlijk niet van gemaakt. Maar ik denk dat ik daarin niet uniek ben. Wat weet je nu eigenlijk als je zeventien of achttien bent van wat je verder met je leven wilt?

Verder heb ik nog steeds het kookboek dat op de boekenlijst stond. En ja, ik kijk er ook nog wel eens in. En het plannen van een maaltijd waarbij alle componenten gelijktijdig klaar zijn, zit er ook nog steeds in. En dat voor een ingenieur voedingstechnologie… 😉

Geen reactie's

Geef een reactie