Pootje over

Pootje over! - Sanzine - voetbalmoeder in high heels

10 Jan Pootje over

Terwijl ik mijn kantoor opruim, een nieuwe lamp ophang en opgenomen films kijk, komt er af en toe ook wat EK Schaatsen voorbij. Inmiddels regent het buiten en heb ik er een hard hoofd in dat we dit jaar nog ergens buiten op natuurijs kunnen schaatsen.

Ik herinner me de winters uit mijn jeugd nog zo goed. Was er toen altijd ijs en sneeuw? Zo lijkt het in ieder geval wel. Het slootje voor ons huis – waar ik ooit in viel toen ik er een bal uit probeerde te halen en mijn broertje mijn benen niet stevig genoeg vast hield, kroos all over the place… – was snel bevroren. Dat riep natuurlijk om schaatsen.

Na de glij-ijzers (waar is die film waarop ik als zesjarige met lange jas en muts tot bijna over mijn ogen al krabbelend op het ijs overeind probeer te blijven?) kwamen de kunstschaatsen. Op noren heb ik nooit kunnen schaatsen. Te flexibele enkeltjes. En vroeger had je alleen maar van die lage noren.

Als ons slootje bevroren was, oefende ik mijn schaatstechniek. Terwijl ik eraan terugdenk, grinnik ik om mezelf. Ik deed net alsof ik een kunstschaatsster was. Trok een warme trui aan. Niet met een spijkerbroek maar een dikke maillot. Ik zette een draagbare radio aan de kant van het slootje. Schaatste meters achteruit en draaide pirouetjes op de muziek.

Vanaf het slootje voor ons huis konden we niet echt bij de Vliet komen. Het kanaal tussen Leiden en Den Haag. Dus daar gingen we dan lopend of op de fiets naar toe. Vanaf het weiland van de achterburen stapten we dan het ijs op en schaatsten richting Leiden of richting Den Haag, afhankelijk van de windrichting. En dat met nog tientallen andere schaatsers. Ik keek mijn ogen dan altijd uit als ik die ‘noren-rijders’ zag schaatsen. Lange slagen, diep in de knieën, blik op oneindig. Dat lukte me op mijn kunstschaatsen natuurlijk niet. Maar ik liet me niet kisten en probeerde net zulke lange slagen te maken. Met af en toe een stukje achteruit, want dat vond ik toch eigenlijk het allerleukste.

Heel even heb ik erover gedacht om op kunstschaatsen te gaan. Dat is er niet van gekomen. Het werd uiteindelijk kunstzwemmen. Ach, ook iets kunstigs maar dan in ontdooid ijs… Binnenkort toch maar eens een ijsbaan opzoeken, mijn schaatsen uit het vet halen en met de jongens gaan schaatsen.

Geen reactie's

Geef een reactie