Sporty girl

Sporty girl - Sanzine - voetbalmoeder in high heels

08 Dec Sporty girl

Al jarenlang – al sinds jongste een paar maanden oud was – is maandagavond mijn vaste sportavond. Ik ‘doe’ dan aan Bodystep. Heerlijk om op muziek heen en weer op en over zo’n step te springen en doen. Ik kan me dan helemaal uitleven en mijn hoofd leeg maken. Wat overigens de ene keer beter gaat dan de andere keer. Net als dat het de ene week conditioneel lekkerder gaat dan de andere keer. Maar na een uurtje steppen voel ik me altijd voldaan.

Sinds een paar maanden doe ik daarnaast ook aan Bodybalance en Bodycombat. Dat eerste op aanraden van de fysio, omdat ik eigenlijk chronisch last heb van mijn onderrug. Ik heb altijd meer dan één keer in de week willen sporten, maar wist nooit zo goed wat ik dan zou gaan doen en met ook nog twee voetbaltrainende zonen vond ik het lastig te combineren. Nu past het allemaal precies in het weekschema en sinds de sportschool begon met Combat heb ik een fijne sportcombinatie gevonden. Steppen voor conditie en beenspieren, combatten voor echt alles wat je maar kunt bedenken (wow, echt heavy shit hoor, dat combatten!) en balancen voor flexibiliteit, kracht en rust.

Eigenlijk heb ik altijd gesport. Als klein meisje begon ik met gym, dat al snel turnen werd. Vooral de ongelijke leggers vond ik leuk. Zelfs nadat ik daar een keer vanaf gestort was, plat op mijn buik. Met de balk had ik dan weer wat minder. Na het turnen heb ik jaren kunstgezwommen. Of gekunstzwemd. Nooit geweten hoe je dat werkwoord moet vervoegen… Twee keer in de week trainden we. Op de normale zwemslagen, maar zeker ook op onder water zwemmen. In mijn beste periode kon ik twee banen onder water. Oké, mèt afzetten vanaf de kant. En natuurlijk trainden we op alle kunstzwembewegingen. Als ik tegenwoordig op vakantie in een zwembad lig, kan ik het niet laten om nog even te checken of ik mijn balletbeen nog kan (drijvend op de rug met één been gestrekt omhoog). Helaas hou ik dat tegenwoordig niet meer dan een seconde vast. Zwaartepunt is waarschijnlijk iets verschoven…

Naast het diplomazwemmen hielden we ook demonstraties en shows. Zo gaaf om dan met alle meiden in dezelfde showbadpakken en de haren strak naar achter in knot met gelatine (ja, echt, om het allemaal in model te houden) te zwemmen op nummers als Beat It en Bohemian Rhapsody. Echt een superleuke tijd gehad in het zwembad. Maar toen ging ik studeren en was het niet meer te combineren.

Toen kwam het aerobiccen. En soortgelijks ben ik vanaf toen altijd blijven doen. In een zaal, op muziek, bepaalde pasjes en sprongetjes. Of het dan aerobics, street jam of bodystep heet, is om het even. O ja, een blauwe maandag heb ik ook nog getennist, maar dat was geen groot succes. Terwijl mijn vader toch een begenadigd tennisspeler was (naast korfballer en voetballer). Waarschijnlijk ontbreekt het mij dan toch aan een winnaarsmentaliteit. Net als met squashen wilde ik op zich wel winnen, maar als het niet lukt, nou ja, dan niet. Terwijl ik met steps en combat mezelf toch echt wel tot het uiterste kan dwingen.

Kortom, ik zou niet zonder sporten kunnen. En dat ik nu al twee jaar niet meer mee fiets naar school, vind ik stiekem nog steeds een beetje jammer…

Geen reactie's

Geef een reactie